Xa temos 8ª constelación! Cartel final de Cartografía en movemento 2019

E por fin chegou o momento que tanto esperábamos, ver brilar a nosa constelación 8. Agora só nos queda visitar cada unha das estrelas o 28 de setembro.

Non perdas a oportunidade de descubrir a cidade dunha forma diferente, agardámoste.

Podes descargar o mapa das actuacións do 28 de setembro no seguinte enlace: https://drive.google.com/open?id=1iEtPZgmImgZeEfmMyf-Yequu3Z0ZpjkH&usp=sharing

Chirlomerlos, a peza de 3monos

Nesta edición do festival, nós, 3 monos, rendimos unha homenaxe danzada aos nosos queridos chirlomerlos, que xa a piques están de tinguir de negro o ceo do outono. Será ás 20.00 horas do sábado no adro da catedral.

O frío é unha man que nos empuxa. Así, en setembro, deixamos as avenidas arboladas de Londres e París… e vimos a Lugo. Somos chirlomerlos pintos, traemos manchas brancas coma pingas de neve, temos unha brúxula dentro do corpo e sabemos que no ar hai camiños. O noso conduce ao parque de Rosalía, aos pradairos entrelazados, aos magnolios xa sen flor. Alí nos xuntamos cos estorniños negros, porque nos gusta durmir quentes e porque xuntos formamos outra noite. Unha noite que se chama bandada. Unha noite que se move en pleno día para asustar aos falcóns e gabiáns e para facer milagres nos ollos humanos.

Foto de Rafa Mallo

Cyan, con Cris Vilariño

O sábado ás 19.30 horas o Festival Cartografía en Movemento acollerá unha mostra do proceso creativo no que están mergullados Cris Vilariño e Diego Buceta. Esta creación, que os dous comparten e na que Cris Vilariño será a intérprete, terá como escenario a muralla, á altura da Porta de Santiago. O seu título é Cyan, e dela sabemos que nace do fascinio das nubes a moverse, dese contacto entre o azul e o branco no que todas, algunha vez, quixemos entrar… de estar nas nubes.

Para presentarla, remítennos a este maravilloso poema de Wislawa Szymborska:

Con la descripción de las nubes

debería darme mucha prisa,

en una milésima de segundo

dejan de ser ésas y empiezan a ser otras.

Es propio de ellas

no repetirse nunca

en formas, matices, posturas y orden.

Sin la carga de ningún recuerdo

se elevan sin problemas sobre los hechos.

¡De qué van a ser testigos!,

en un segundo se disipan en todas direcciones.

Comparada con las nubes

la vida parece tener los pies sobre la tierra,

se diría que es inmutable y prácticamente eterna.

Frente a las nubes

hasta una piedra parece un hermano

en el que se puede confiar

y las nubes, nada, primas lejanas y frívolas.

Que exista la gente si quiere,

y después que se mueran uno tras otro,

poco les importa a las nubes

esas cosas

tan extrañas.

Sobre toda tu vida

y también sobre la mía, aún incompleta,

desfilan pomposas igual que desfilaban.

No tienen la obligación de morir con nosotros.

No necesitan ser vistas para poder pasar.

O mar de Mar Freire

Unha muller séntase cada tarde a mirar o mar.

Mar Freire presenta así O pequeno Malecón, que terá lugar na Rúa Soto Freire (porta lateral de O Vello Cárcere) ás 17.30.

Esa muller que se senta a mirar o mar fará que vexamos barcos e nos levará con ela ao horizonte.

Xogando con C

O interior da Estación de Autobuses é un dos nosos espazos favoritos da cidade. Alí terá lugar a peza Xogando con C ás 17.00 horas da xornada do sábado, e a cargo do grupo Elas. Xogar para aprender, para explorar(se). Xogar para ser, contigo e comigo. Xogar para vivir. Esas son as súas premisas.

Electrónica e audiovisuais, con Empty

V I B R A N C E + Freq é unha posta audiovisual composta pola unión dunha exquisita selección de fotografías mesturadas con unha posta en directo de música electrónica de corte ambient, ambos, visuais e audio, xerados por ordenador polo artista E M P T Y.

Esta peza, ademais, terá lugar nun espazo mítico da cidade, a librería Souto. Será o sábado, ás 13.30 horas!

Anxela Gracián e a memoria

Que contentas estamos de contar nesta edición coa escritora luguesa Anxela Gracián! Cando a terra foi luz será o título da súa lectura poética, o sábado ás 16.30 na Praza do Cantiño. A terra e a memoria, coma sempre, entrelazadas na súa voz, para lembrar o que cómpre ser lembrado.

A cita obrigada cos Palimoquiños

Os Palimoquiños non fallan no Festival Cartografía en Movemento. Un ano máis, esta edición contará coa súa presenza nun espazo xa por el@s moitas veces danzado, sentado, movido, interpretado: a Praza Maior. Alí estarán o sábado ás 13 horas coa súa peza Romeo pode ser unha roca e Xulieta un mapa. O único que lles interesa, disque, é amar.